Laatst was er een cliënte in de praktijk, die zat opgesloten in een mechanisme dat heel veel mensen kennen: de zogenaamde dynamiek van de onderbroken uitreiking. Voor dit artikel zal ik haar Carla noemen, wat niet haar echte naam is natuurlijk. Zij had al lange tijd last van vermoeidheid en een sluimerend gevoel van onbehagen. Doorvragend werd duidelijk dat zij ook moeite had het werk te vinden dat haar zou inspireren en voldoening zou geven.

Toen ik in haar energiesysteem ging kijken, trof ik al snel een klein meisje aan dat zeer teleurgesteld en moe was. Hoe zij ook uitreikte, het leek wel of niemand haar zag en van haar hield. Bij navraag bij Carla bleek dat haar vader emotioneel niet beschikbaar voor haar was tijdens haar jeugd. En dat zij met haar moeder toen “op een andere golflengte” zat. Carla kreeg thuis weinig erkenning en was mede daardoor veel buiten. Ze had veel vriendinnetjes die haar allemaal wel tof vonden.

Dynamiek van de onderbroken uitreiking

Dit is een typisch voorbeeld van de dynamiek van de onderbroken uitreiking, zoals dat bij familieopstellingen wordt genoemd. Dit is de dynamiek tussen ouders en hun kind waarbij het kind uitreikt om liefde te ontvangen, maar (te) weinig daarop terug krijgt. Het nare is dat een kind altijd denkt dat het aan hem/haar ligt. Dus dat er iets mis is aan hem/haar. Om dit te verbloemen (als overlevingsmechanisme) en om toch liefde te krijgen, gaat hij/zij zijn/haar best doen om leuk gevonden te worden. Door zich aan te passen aan de mensen die op dat moment om hem/haar heen zijn. Niet gek dat Carla veel vriendinnetjes had om mee te spelen.

Kruipruimte in het hart

Ook niet vreemd dat zij slecht contact kreeg met haar verlangens m.b.t. werk. Door de (onbewuste) conditionering van aanpassen was ze bij haar diepste kern vandaan gegaan. Dit was ook zichtbaar in haar energieveld, waar ik bij haar hart nog een soort ‘ruimte’ ontdekte. Een soort kruipruimte onder de plankenvloer in haar hart.

Healing

In de healing heb ik haar uitgenodigd om de ervaringen en dynamiek van de onderbroken uitreiking vrij te geven en de kruipruimte in haar hart weer in eigendom te nemen. Om de conditionering van het voortdurend uitreiken te stoppen en de gewenste liefde in haarzelf te vinden.

Deze dynamiek heeft raakvlakken met het patroon waarvan de oorsprong in vorige levens ligt en dat ik het lichtwerkerssyndroom ben gaan noemen. Ik schreef hier eerder een artikel over: “Het Lichtwerkerssyndroom: de wond van de achtervolging”.

Vaak is het lastig dit patroon van uitreiken en aanpassen te doorbreken uit angst voor eenzaamheid / alleen zijn. Hier schrijf ik graag over in een volgend artikel.